„Damy Wam znać”. Siedem lat później
Ostatni wpis na tym blogu kończył się obietnicą: jak tylko coś zaplanujemy, damy Wam znać. Był listopad 2019.
Dajemy znać. Trochę nam zeszło.
Na długo wróciliście do Polski?
Wtedy odpowiedź brzmiała: wynajęte 40 m², stabilna praca i listopad, na którego opis nasi znajomi z Azji i Australii robili zmartwioną minę. Typowaliśmy, że następna będzie Ameryka Środkowa albo powrót do Azji. Nie trafiliśmy ani razu.
W 2020 się hajtnęliśmy. Sylwia jest od tej pory Wróblewska, więc Wróble są dwa także w dokumentach.
Potem zaczęliśmy szukać mieszkania. Najpierw we Wrocławiu, potem coraz szerszymi kręgami, aż kręgi wyszły poza mapę Polski i na stole zostały dwie opcje: Andaluzja albo Sycylia. Andaluzja wygrała. W 2023 kupiliśmy tu mieszkanie.
W 2024 urodził się nam syn, najmłodszy Wróbel w stadzie.
Czyli koniec z podróżami?
Nie. Tyle że przez kilka lat oszczędzaliśmy na mieszkanie, więc zamiast Azji była głównie Europa. Po drodze każde z nas trzy razy zmieniło pracę. Jedno zostało po staremu: dalej robimy ponad trzy tysiące zdjęć rocznie.
To o czym teraz będzie blog?
O tym, co się przez ten czas uzbierało. O Andaluzji, w której mieszkamy, więc mamy o niej do powiedzenia więcej niż po dwóch tygodniach urlopu. O szesnastu nocach na Seszelach. O Wenecji, Teneryfie, Portugalii i o tym, jak przejechaliśmy samochodem pół Europy.
W 2019 napisałem, że poza „w domu”, „w podróży” i „przeprowadzony za granicę” jest jeszcze czwarta opcja: trochę tu, trochę tam, i że u nas pewnie tak to się skończy. Prawie zgadłem. Jest trochę tu, trochę tam, tylko „tu” wypadło w Andaluzji, a „tam” to teraz Polska.
Tym razem naprawdę damy znać.

