Tydzień w lesie i wyprawa do wiejskiego sklepu
Z listopada 2019 roku, kilka miesięcy po powrocie z Australii (o samym powrocie jest tekst „Wróciliście do Polski?!”). Przeniesione z naszego Facebooka.
Jak tam długi weekend? Siadły jakieś tanie loty, czy rozkoszujecie się absolutnie najlepszym polskim miesiącem pogodowym, czyli listopadem?
Nas wywiało do lasu. Posiedzieć, pochodzić, pogadać z drzewami, takie tam standardy. Zwykle siedzimy w domku w lesie sami i medytujemy z dala od miasta, ale tym razem odwiedzili nas znajomi, których poznaliśmy w Brisbane. Jakoś tak wyszło, że spotkaliśmy się po drugiej stronie świata.

Nie wiem, czy Wam też zdarza się przywozić z podróży takie znajomości, ale osobiście uważam, że to jedna z lepszych rzeczy, jakie można przywieźć z wyjazdu. Zdjęcia, jasne. Wspomnienia, oczywiście. Pamiątki, no, jeśli musicie. Ale poznanie ludzi, których inaczej nie dałoby się poznać, jest mega fajne. Po tych paru latach mamy sporo znajomych i przyjaciół w Malezji, Tajlandii, Iranie, Australii, a nawet w Urugwaju, których nigdy byśmy nie spotkali, gdyby nie podróże.
A wiecie, co jest najbardziej spoko w przebywaniu w miejscowości, w której mieszka sześć osób i nie ma zasięgu?
Wycieczka do sklepu.
Pani sklepowa to, zaraz po sołtysowej, najbardziej wpływowa osoba w promieniu 20 km. Technicznie działa lepiej niż Żabka, bo jest otwarta siedem dni w tygodniu, od rozsądnej godziny do „jeszcze nie poszłam spać”, i za każdym razem raczy Cię pogawędką o łowieniu ryb albo o stanie drobiu w Rzeczypospolitej Anno Domini 2019.
Te małe wiejskie sklepy mają swój klimat. To nie Biedronka, po której biegasz z koszykiem i listą zakupów. Tu wyprawę przewidujesz na co najmniej 30 minut i w zasadzie nie ma sensu planować, co kupisz. Będzie, co będzie. Carpe diem i do przodu.

Raz przydarzyła mi się przygoda. Wchodzę do sklepu, uśmiecham się do pani i błądzę rozkojarzonym wzrokiem po półkach.
– A piwka pan nie chce? W promocji – pani wskazuje na ladę.
Carlsberg. 2 zł za puszkę. Ale coś z nim jest nie tak. Nie bardzo umiem powiedzieć co. Obracam puszkę w rękach w zamyśleniu. A, tak. To Carlsberg na Euro 2008.
– To piwo chyba jest przeterminowane, nie? – pytam niepewnie, chociaż znam odpowiedź.
– No przecież mówię, że w promocji – słyszę w odpowiedzi, a na mnie ląduje groźne spojrzenie.
Wziąłem dwa na wszelki wypadek.
PS. Tydzień w lesie dobrze robi na głowę. Chociaż pogodę jak na zdjęciu mieliśmy tylko przez dwa dni.


